Grupa Eko-Tur Instytut Kształceni Eko-Tur Doradztwo Prawne Eko-Tur Baza Nauczycieli Edurada PrimoPsyche
powrót

Jesteś tutaj: Strona główna \ Biblioteka pedagogiczna \ Niewidzialni

Niewidzialni

08:51 18-07-2017

Dla kogo: Nauczyciele , Rodzice

Kategoria: Rozwój osobisty

Jest ciepły, niedzielny poranek. Zaparza kawę, jak co tydzień zapach piekących bułek wypełnia cały jej dom.

Dziś jakby inaczej pachną i kawa inaczej smakuje. Czuje dziwny niepokój, myśli ma niespokojne….. bierze głęboki oddech, aby spróbować je poukładać.

Myśli o ludziach dla niej ważnych i o ich ogromnym wpływie na jej życie, na jej postrzeganie i przeżywanie świata. Uświadamia sobie, że takich ludzi w jej życiu było naprawdę dużo. Zostawili w jej sercu ważne blizny,  którym w dużym  stopniu zawdzięcza to, jaka jest.

Cząstka czyjegoś świata, czyjejś duszy, została w niej na zawsze i czegoś nauczyła.

Jest zdziwiona skąd właśnie dziś takie refleksje. Przecież każdego dnia
zastanawia się nad tysiącem różnych spraw, ale może niewiele razy myślała o tym, jaki wywiera wpływ na tych, których codziennie spotyka.

Może to zbliżające się święta, może to zapach ciasta rozpływający się po domu spowodował, że zatęskniła za ludźmi, których już w jej życiu nie ma.

A przecież spotkała ich mnóstwo. Jedni wywołali i obdarzyli ją niesamowitą energią, inni przeszli bezszelestnie i niezauważalnie. Pojawiali  się w jej życiu i znikali… bo niektórych ludzi nie udało się zatrzymać. Wie, że tak naprawdę nie odeszli. Jedynie zostawili cząstkę siebie, w jej własnej duszy, odmienili ją bezpowrotnie… pozostali we wspomnieniach… więc są nadal obecni, są tylko - niewidzialni. Każdy poszedł dalej, ciągle spotykając na swej drodze mnóstwo nowych ludzi, nawiązując różne z nimi relacje, poprzez to ucząc się życia.

Wie, ze jest szczęściarą, bo dzisiejsze kontakty częściej są pozorne, porządkujące jej życie i już rzadziej rozwijające.

Żyje w świecie, w którym często nie ma miejsca na zastanowienie. Musi biec do przodu, żeby zdążyć za innymi.

Wie, że takich jak ona w dzisiejszym świecie jest bardzo dużo i tak jak ona tęsknią za prawdziwymi relacjami, za autentycznym byciem z drugim człowiekiem, gdzie nie trzeba grać ani udawać kogoś innego, Choć przez chwilę. Nie oczekuje tego w każdym momencie, ale w chwilach wyjątkowych, a może potrzebuje tworzyć takie chwile? Przecież wie, że dzisiaj o znajomość na krótką chwilę, na dzień, na noc - bardzo łatwo. Nikt wtedy nie spyta jej kim jest, czego pragnie, jakie ma marzenia.

Uspokaja ją na chwilę myśl, że w każdej chwili może zalogować się na jakimkolwiek portalu internetowym i zawrzeć mnóstwo nowych znajomości. Tylko czy te relacje będą dla niej prawdziwe? Czy kubek ciepłej kawy zastąpi jej ciepło i zrozumienie drugiego człowieka? Czy może funkcjonować tylko technicznie? Czy to ciepło które otrzymała ma jej już wystarczyć na zawsze?

Wzdryga się na samą myśl. Wie, że gra pozorów, nie zastąpi ciepła głosu i dotyku, tego intymnego bycia z drugim człowiekiem.

Bierze łyk kawy, już wie, że też jest niewidzialna, wie że musi pielęgnować świat niewidzialnych…. Po cichu uchyla drzwi do pokoju swojego dziecka, nie chce jej jeszcze obudzić. Uśmiecha się do siebie, wie, że wpływa na swoje dziecko, zanim jeszcze się obudzi….

Agnieszka Borucka

Zapraszamy do dyskusji na temat artykułu na naszym facebooku


Dodaj komentarz

Nie możesz pisać komentarzy zanim się nie zalogujesz.. Logowanie tutaj.

Komentarze

Nikt nie skomentował jeszcze tej strony

Subskrybuj komentarze przez RSS na tej stronie | RSS dla wszystkich komentarzy

Zadaj pytanie

x

Zapisz się na newsletter

x