Grupa Eko-Tur Instytut Kształceni Eko-Tur Doradztwo Prawne Eko-Tur Baza Nauczycieli Edurada PrimoPsyche
powrót

Jesteś tutaj: Strona główna \ Biblioteka pedagogiczna \ Niezwykła siła prostych zasad terapeutycznych

Niezwykła siła prostych zasad terapeutycznych

08:22 25-09-2014

Dla kogo: Nauczyciele

Kategoria: Psychologia i pedagogika , Wychowanie

My, socjoterapeuci, jak wszyscy pozostali specjaliści pracujący w innych nurtach, stosujemy pewne ułożone i zaplanowane zasady w pracy. Chciałabym je opisać, gdyż z powodzeniem można je przenieść do pracy każdego wychowawcy klasy, bo ich siła tkwi w prostocie.

My, socjoterapeuci, jak wszyscy pozostali specjaliści pracujący w innych nurtach, stosujemy pewne ułożone i zaplanowane zasady w pracy. Chciałabym je opisać, gdyż z powodzeniem można je przenieść do pracy każdego wychowawcy klasy, bo ich siła tkwi w prostocie. Należą do nich:

  • Zasada afirmacji,
  • zasada nawiązania osobistego i bliskiego kontaktu z dziećmi,
  • zasada otwartości,
  • zasada istnienia ważnych z punktu widzenia celów zajęć norm.

Zasada afirmacji polega na dostrzeganiu i podkreślaniu osiągnięć, dobrych cech i zalet oraz zdolności drugiego człowieka. A te możemy przecież znaleźć w każdym. W trakcie zajęć czy lekcji należy dążyć, aby afirmacja była głównym sposobem odnoszenia się do dziecka. W przypadku niektórych uczniów świadomie rezygnuje się z krytyki, wytykania błędów, wskazywania wad i niedociągnięć, a zamiast tego podkreśla się dobre cechy, osiągnięcia, nawet małe. Naukowo udowodniono, iż wzmacnianie pozytywne ma ogromny wpływ na motywację do zmiany, na zaangażowanie w pracy, nauce. W pewnym eksperymencie brali udział nauczyciele przez trzy miesiące. Przez ten czas mieli przy sobie pagery, które co 5 min. przypominały im, aby skierować do kogoś z klasy jedną pozytywną informację. Pod koniec eksperymentu zaobserwowano wzrost motywacji i zaangażowania na lekcjach u uczniów. Pokazał on, że tak naprawdę potrzebna jest zmiana pewnych nawyków i przyzwyczajeń, a efekty mogą być zaskakujące.

Druga zasada sprowadza się do stworzenia atmosfery zaufania, bezpieczeństwa, pogodnych relacji między osobą prowadzącą, nauczycielem czy wychowawcą a dziećmi i młodzieżą. Należy zbudować takie relacje, aby dzieci wiedziały, że w osobie dorosłej mają sojusznika w pokonywaniu trudności, słabości. Aby mogło to być możliwe, dorosły musi wykazać zainteresowanie każdym  dzieckiem, jego niepowtarzalną indywidualnością, jego życiem, problemami, zainteresowaniami. Bliskie relacje z dziećmi dają im możliwość podzielenia się radościami, troskami oraz odreagowania emocjonalnego. Bliski kontakt z dziećmi daje również podstawę do  modelowania zachowań opartych na bezpieczeństwie i sympatii. Korygująca funkcja zasady osobistego bliskiego kontaktu polega na tym, że dzieci mają szansę doznania radości, czują się zauważone, potrzebne, lubiane, ważne.

Pewien uczeń powiedział do swojego nauczyciela: „Panie profesorze, jak Pan chce trafić do mojego umysłu, musi Pan najpierw trafić do mojego serca”. Myślę, ze ta wypowiedź w pełni oddaje istotę powyższej zasady, jakże ważnej w procesie wychowawczo – dydaktycznym. Każda  zmiana, szczególnie zachowania u uczniów zachodzi poprzez relację z nauczycielem, ale pod warunkiem, ze jest ona dobra.

Trzecia zasada pozwala na wzajemne  przyjmowanie i przekazywanie informacji, dzielenie się doświadczeniami i wyrażanie emocji. Prowadzący czy wychowawca zapewnia każdemu dziecku możliwość ujawniania ważnych dla niego spraw i uczy dzieci słuchania i okazywania szacunku dla doświadczeń i przeżyć drugiej osoby. Nie jest łatwe wdrożenie tej zasady w życie klasy, ale warto podjąć wysiłek w tym kierunku, gdyż osiągniemy pełną integrację grupy, możliwość wspólnego rozwiązywania problemów, konfliktów i innych trudnych spraw. Dzieci będą też mogły nauczyć się wzajemnego wspierania siebie, pomagania jak wspólnego radowania się.

Ostatnia zasada pokazuje, iż istnienie norm i zasad jest związane z bezpieczeństwem i wyrazem troski ze strony prowadzącego, wychowawcy. Wskazuje na to, że są wartości, które muszą być przestrzegane podczas lekcji i  zajęć. Istotne jest również to, by dzieci zrozumiały, iż normy nie są wymierzone przeciwko ich wolności i swobodzie, ale zapewniają im pełne bezpieczeństwo oraz regulują współistnienie w klasie.

Zasada ta pozwala stworzyć i przyjąć poprzez podpisanie się pod regulaminem przez każdego uczestnika norm jakie będą panowały podczas lekcji. Ważne, aby wisiały w klasie w widocznym miejscu. Oczywiście to nie koniec pracy, by uczniowie przyjęli do siebie owe zasady i je przestrzegali, ale o pracy z normami, by zaszedł proces ich uwewnętrznienia napiszę państwu w następnym tekście.

Anna Polak

Zapraszamy do dyskusji na temat artykułu na naszym facebooku


Dodaj komentarz

Nie możesz pisać komentarzy zanim się nie zalogujesz.. Logowanie tutaj.

Komentarze

Nikt nie skomentował jeszcze tej strony

Subskrybuj komentarze przez RSS na tej stronie | RSS dla wszystkich komentarzy

Zadaj pytanie

x

Zapisz się na newsletter

x