Grupa Eko-Tur Instytut Kształceni Eko-Tur Doradztwo Prawne Eko-Tur Baza Nauczycieli Edurada PrimoPsyche
powrót

Jesteś tutaj: Strona główna \ Biblioteka pedagogiczna \ Pokaż mi, a będę umiał, czyli o modelowaniu postaw wychowawczych w szkole - część 2

Pokaż mi, a będę umiał, czyli o modelowaniu postaw wychowawczych w szkole - część 2

10:30 26-03-2018

Dla kogo: Nauczyciele

Kategoria: Wychowanie , Uczeń ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi

Modelowanie będzie bardziej skuteczne, jeżeli stosowane będzie świadomie, w konkretnej sytuacji i ściśle określonych warunkach, w których uczniowie doświadczają różnych sytuacji społecznych.

Pierwszą część artykułu znajdą Państwo tutaj.

Modelowanie będzie bardziej skuteczne i efektywne, jeżeli stosowane będzie świadomie, w konkretnej sytuacji i ściśle określonych warunkach, a takie właśnie stwarza klasa, korytarz szkolny, sala gimnastyczna i inne miejsca, w których uczniowie doświadczają różnych  sytuacji społecznych. Dlatego tak ważne jest zdecydowane reagowanie na to, co nas niepokoi, czy wręcz jest łamaniem ustalonego w szkole porządku.

Zachowania i postawy prezentowane przez nauczyciela uczeń przyjmie jako swoje tylko wówczas, kiedy je zrozumie i będzie do nich przekonany. Kiedy zobaczy, że faktycznie przynoszą oczekiwany skutek, że za stosowaniem zachowań właściwych idzie coś pozytywnego, wzmocnienie, czy nagroda. Tylko wtedy jest szansa na naśladowanie nauczyciela i powtarzanie zaobserwowanych zachowań w przyszłości.

Odpowiedni „model” do obserwacji, czyli nauczyciel, ściśle określone warunki oraz zrozumienie danego sposobu zachowania przez ucznia, to najważniejsze czynniki modelowania postaw wychowawczych. Żeby je wykształcić, trzeba pamiętać o:

- umiejętnym dawaniu przykładu uczniom i przestrzeganiu ustalonych zasad;

- właściwym i skutecznym reagowaniu na problemy (czego oczekiwałbyś od nauczyciela, gdybyś był na miejscu ucznia?)

- stworzeniu bezpiecznego środowiska w przestrzeni klasy i szkoły poprzez:

  • zaznaczenie granic norm i postępowania;
  • ustalenie i bardzo konsekwentne egzekwowanie oczekiwań i zasad;
  • zaopiekowanie się i wsparcie uczniów, zwłaszcza słabszych, poprzez aktywne słuchanie,  empatię, szacunek, gotowość do podjęcia wysiłku, jakim jest rozmowa pomagająca wyjaśnić problem, czy zrozumieć trudną kwestię;
  • nagradzanie zachowań prawidłowych i karanie niepożądanych poprzez absolutne ponoszenie konsekwencji za łamanie ustalonych zasad;
  • silną, sprawiedliwą i konsekwentną postawę nauczyciela w momentach dyscyplinowania uczniów. 

Warto pamiętać, że:

  • stanowczość, cierpliwość i okazywanie wsparcia w relacji z uczniem daje mu poczucie bezpieczeństwa;
  • relacje oparte na zaufaniu mogą zapobiec eskalacji niepożądanych zachowań;
  • poprawa nie nastąpi od razu, normą jest bowiem fakt, ze zachowania niepożądane, agresywne, mają silną tendencję do powracania.

Często zachowania prezentowane przez uczniów są wyuczone i utrwalone przez środowisko rodzinne,  trudno jest więc w krótkim czasie zniwelować te niewłaściwe, utrwalane wcześniej latami, ale przy konsekwentnym postępowaniu i modelowaniu właściwych postaw poprzez pokazywanie, jak należy zachować się w danej sytuacji, co warto zrobić, rokowania zdecydowanie wzrosną.

Monika Zdrzyłowska

Zapraszamy do dyskusji na temat artykułu na naszym facebooku


Dodaj komentarz

Nie możesz pisać komentarzy zanim się nie zalogujesz.. Logowanie tutaj.

Komentarze

Nikt nie skomentował jeszcze tej strony

Subskrybuj komentarze przez RSS na tej stronie | RSS dla wszystkich komentarzy

Zadaj pytanie

x

Zapisz się na newsletter

x