Grupa Eko-Tur Instytut Kształceni Eko-Tur Doradztwo Prawne Eko-Tur Baza Nauczycieli Edurada PrimoPsyche
powrót

Jesteś tutaj: Strona główna \ 25 LAT EDUKACJI W WOLNEJ POLSCE \ Moje doświadczenia w EKO-TURZE

Moje doświadczenia w EKO-TURZE

10:26 18-06-2014

„Rozumiałem, że EKO-TUR postrzega edukację, jako wspieranie uczniów, nauczycieli i szkół w ustawicznym rozwoju, w poczuciu dumy z sukcesów i świadomości swoich możliwości.”

„Boski entuzjazm”

Starożytni Grecy określali ukryte aspekty ludzkiej natury, a szczególnie siły pobudzające człowieka do wielkich czynów słowem entheos – boski pierwiastek w człowieku. Stąd jedno z najpiękniejszych słów – entuzjazm. Może utraciliśmy wiarę w jego boskość, ale nadal wierzymy, że entuzjazm jest źródłem twórczości, sztuki pedagogicznej etc. To co wyróżniało EKO-TUR, to entuzjazm jego kierownictwa oraz jego pracowników. Tym entuzjazmem wzbogacali  nauczycieli, ale także nas wykładowców. Spotkanie ludzi tak entuzjastycznych, tak energetycznych stanowiło dobrą podstawę dla realizacji moich dydaktycznych programów. Podobnych entuzjastów spotkałem wśród dyrektorów szkół i wielu nauczycieli uczestniczących w doskonaleniu. Jest jakaś „boska” siła, która gromadzi tych optymistów oddanych edukacji na spotkaniach w EKO-TURze. Podziwiam Was wszystkich za ten szlachetny entuzjazm. Jesteście cudowną wyspą w polskim morzu narzekania, nieufności, niemocy …

 

Różnorodność treści doskonalenia

 

Kierownictwo EKO-TURu powierzyło mi doskonalenie w zakresie „nowych obszarów” dydaktyki  - obszarów zaniedbanych lub niedocenianych w naszej edukacji. Miałem zatem okazję popularyzować „dydaktykę konkretną” – celów, wymagań programowych, planowania dydaktycznego, pomiaru osiągnięć, wyników etc. Wyzwalaliśmy się z metodyki ogólników, pobożnych życzeń, złudzeń. Wielu nauczycieli „empirystów” otworzyło się na te podejścia tak, jakby na nie czekali. Sporo jednak nauczycieli „humanistów” przyjmowało te podejścia z niemałymi oporami, jakby zdradzali swoje nauczanie. Musieliśmy sobie zaufać. Dziękuję kierownictwu EKO-TURu, dyrektorom szkół, nauczycielom za okazane mi zaufanie, za życzliwość i otwarcie się na te nowe obszary praktyki nauczycielskiej.

 

 Tematyka naszego doskonalenia obejmowała:

1. Operacjonalizację celów kształcenia (od celów ogólnych do konkretnych).

2. Taksonomie celów kształcenia (od encyklopedyzmu do hierarchii celów).

3. Różnicowanie wymagań programowych (od jednolitych wymagań, do zróżnicowanych oczekiwań).

4. Pomiar osiągnięć dydaktycznych (od oceniania intuicyjnego do analitycznego pomiaru).

5. Analizę wyników kształcenia (od ujęć ogólnych do analizy jakościowej).

6. System oceniania przedmiotowego (od oceniania intuicyjnego do systemowego).

7. Ocenianie kształtujące (od oceniania sumująco-różnicującego do wspierającego rozwój ucznia).

 

W naszych spotkaniach wykorzystywałem dorobek autorów zagranicznych: B. Blooma, R. Davisa, R. Gagne, Ch. Gallowaya, R. Magera i in. Głównie jednak popularyzowałem współczesne osiągnięcia polskiej szkoły pomiaru dydaktycznego prof. Bolesława Niemierki. Współpraca z EKO-TURem otworzyła mi szeroki front do szybkich wdrożeń koncepcji dydaktycznych – polskich i zagranicznych. Realizowaliśmy te treści z zachowaniem ich różnorodności. Pamiętaliśmy przestrogę Rene Dubois („Pochwała różnorodności”, 1986) która mówiła, że „brak różnorodności sprawia, że wolność staje się jedynie pustym słowem”. Myślę, że nasza współpraca pozwoliła uniknąć skrajności i przesadnej techniczności, a zachować (a nawet wzmóc) podmiotowość uczniów w naszych projektach wypracowanych na zajęciach.

 

Bądźcie dumni…

„Kto innych wokół siebie pomniejsza, nie będzie nigdy wielki” (za J. G. Seume). Jestem świadkiem doceniania w EKO-TURze wszystkich podmiotów szkoły – nauczycieli, uczniów, dyrektorów szkół i in.  Wydaje się, że wiele niepowodzeń polskiej oświaty wynikało z „pomniejszania” w systemie naszej edukacji nauczycieli, uczniów. Przykładem pozytywnego wartościowania może być nasze (W. Turewicza i moje) zainteresowanie „ocenianiem kształtującym”, którego istotą jest wspieranie rozwoju uczniów, nauczycieli, szkół – budzenie w nich dumy z czynionych postępów. Wciąż za bardzo jesteśmy przywiązani w szkołach i administracji oświatowej do różnicowania, stopni, miar ilościowych, itp. Rozumiałem, że EKO-TUR  postrzega edukację, jako wspieranie uczniów, nauczycieli i szkół w ustawicznym rozwoju, w poczuciu dumy z sukcesów i świadomości swoich możliwości. Myślę, że wielu dyrektorów szkół i nauczycieli wynosi ze spotkań w EKO-TURze poczucie nauczycielskiej dumy, poczucie swojego profesjonalizmu, mimo że spostrzega w swojej pracy nowe możliwości, a nawet swoje błędy. Sam ulegałem wielokrotnie podobnym reakcjom. Dzięki nim stawałem się coraz bardziej autonomicznym wykładowcą, zapewne tak, jak wielu nauczycieli współpracujących z EKO-TURem. Podstawowym warunkiem pomyślności indywidualnej czy zbiorowej jest otwarcie się na zmiany. Trudno wyobrazić sobie nauczyciela w demokratycznej szkole bez tej otwartości, bez kształtowania tej cechy u uczniów. Zachęty do otwarcia się na zmiany, do kreowania tych zmian spotykałem w Firmie nieustannie. Dziękuję za te inspiracje.

Życzę EKO-TURowi  dalszej  wrażliwości na  potrzeby edukacyjne polskiej oświaty. Życzę dalszego rozwoju. Bądźcie dumni ze swojego wkładu w 25-lecie demokracji w Polsce. 

Julian Ochenduszko

Bydgoszcz

Zapraszamy do dyskusji na temat artykułu na naszym facebooku


Dodaj komentarz

Nie możesz pisać komentarzy zanim się nie zalogujesz.. Logowanie tutaj.

Komentarze

Nikt nie skomentował jeszcze tej strony

Subskrybuj komentarze przez RSS na tej stronie | RSS dla wszystkich komentarzy

Zadaj pytanie

x

Zapisz się na newsletter

x