Grupa Eko-Tur Instytut Kształceni Eko-Tur Doradztwo Prawne Eko-Tur Baza Nauczycieli Edurada PrimoPsyche
powrót

Jesteś tutaj: Strona główna \ Biblioteka pedagogiczna \ Jak rozmawiać z dzieckiem dotkniętym depresją?

Jak rozmawiać z dzieckiem dotkniętym depresją?

10:07 25-11-2020

Dla kogo: Nauczyciele , Rodzice

Kategoria: Psychologia i pedagogika , Dobre praktyki

Od kilku tygodni poruszamy w naszych artykułach problem depresji u dzieci i młodzieży. Dzisiaj proponujemy konkretne zwroty, schematy językowe, które ułatwią komunikację z dzieckiem, nastolatkiem cierpiącym na depresję. Warto przeczytać.

Nauczyciel nie jest diagnostą, terapeutą ani lekarzem. Jest jednak osobą, która sporo czasu spędza z uczniem i może zauważyć, że dzieje się coś niepokojącego. To właśnie uważni, wrażliwi nauczyciele najczęściej pomagają osobom w depresji. Co robić, jak rozmawiać z uczniem, żeby być wsparciem i naprawdę pomóc? Jest kilka podstawowych kroków. Przede wszystkim, porozmawiaj z uczniem. Powiedz, że widzisz, że dzieje się z nim coś niepokojącego, że chcesz pomóc; zapytaj, co możesz zrobić, bądź blisko; obserwuj, ale nie osaczaj, powiedz, gdzie może uzyskać pomoc. Porozmawiaj z rodzicami. Powiedz o swoich obserwacjach i zachęć do konsultacji ze specjalistą (psychologiem, psychoterapeutą, psychiatrą); podaj dobre kontakty. Bądź wsparciem.

 

Prowadząc rozmowę z uczniem, powiedz:

  • Widzę, że Ci ciężko.
  • Jestem przy Tobie.
  • Nie ma nic złego w proszeniu o pomoc.
  • Nie zostawię Cię.
  • Nie jesteś swoją chorobą.
  • Jak mogę Ci pomóc?
  • Jestem przy Tobie.
  • Nie rozumiem w pełni co przeżywasz, ale bez względu na to jesteś dla mnie ważny.
  • Potrzebujesz, żeby Cię przytulić?
  • To nie Twoja wina.
  • Jesteś ważna i potrzebna. Nawet
  • jeśli teraz nie potrafisz tego dostrzec.
  • Jesteś czymś więcej niż opiniami
  • na swój temat.

 

Nie mów

  • Nie przesadzaj!
  • Myśl pozytywnie.
  • Będzie dobrze.
  • Pobiegaj, napij się herbaty ziołowej, odpocznij. To po prostu stres.
  • Zastanów się, inni mają gorzej.
  • Ogarnij się.
  • Weź się w garść.
  • To Twoja wina.
  • Przejdzie Ci.
  • Znów zaczynasz?
  • Nic Ci nie będzie.
  • Weź się za naukę i nie wydziwiaj.
  • Zawiodłeś mnie.
  • Jesteś słaby.
  • Domyślam się, że nie jesteś w stanie zmotywować się do działania.
  • Jak myślisz, ile czasu potrzebujesz, żeby nadrobić zaległości?
  • Jak mogę Ci pomóc w nadrobieniu materiału?
  • Czy szkoła może Ci jakoś pomóc w rozwiązaniu problemu?
  • Czy dzieje się coś, co utrudnia Ci przychodzenie do szkoły/zaliczanie materiału, a ja mógłbym jakoś pomóc?
  • Czy stało się coś, co sprawiło, że nie przychodzisz na konkretne lekcje/ nie przyszedłeś na klasówkę?
  • Co się stało, że opuściłeś 10/15/20 godzin/dni?
  • Co sprawia, że masz ostatnio gorsze wyniki?
  • Widzę, że ostatnio trochę gorzej Ci idzie, co mogę zrobić, żeby Ci pomóc?

Podaj kontakty, gdzie uczeń, czy rodzice mogą uzyskać pomoc, np.: Antydepresyjny Telefon
Forum Przeciw Depresji tel. 22 594 91 00

Dziecięcy Telefon Zaufania Rzecznika Praw Dziecka

800 12 12 12

ITAKA – antydepresyjny telefon zaufania

tel. 22 484 88 01

 

Pisząc artykuł korzystałam ze źródeł fundacji Zobacz jestem: http://zobaczjestem.pl

 

Monika Zdrzyłowska

Zapraszamy do dyskusji na temat artykułu na naszym facebooku


Dodaj komentarz

Nie możesz pisać komentarzy zanim się nie zalogujesz.. Logowanie tutaj.

Komentarze

Nikt nie skomentował jeszcze tej strony

Subskrybuj komentarze przez RSS na tej stronie | RSS dla wszystkich komentarzy

Zadaj pytanie

x

Zapisz się na newsletter

x