Grupa Eko-Tur Instytut Kształceni Eko-Tur Doradztwo Prawne Eko-Tur Baza Nauczycieli Edurada PrimoPsyche
powrót

Jesteś tutaj: Strona główna \ Biblioteka pedagogiczna \ Współpraca z pedagogiem, psychologiem i rodzicami po powrocie do szkół

Współpraca z pedagogiem, psychologiem i rodzicami po powrocie do szkół

09:25 12-05-2021

Dla kogo: Nauczyciele , Rodzice

Kategoria: Psychologia i pedagogika , System pomocy psychologiczno-pedagogicznej , Poradnik wychowawcy

Drodzy Czytelnicy! Przed Wami ostatnia już dzisiaj część z cyklu „Młodzież w pandemii” – poprzednie artykuły znajdziecie pod linkami umieszczonymi poniżej. Serdecznie zapraszamy do dzielenia się z nami swoimi spostrzeżeniami, obawami, pomysłami w związku z powrotu do szkół.

Poprzednie artykuły są dostępne pod adresami:

  1. https://edurada.pl/artykuly/Dzieci-i-m-odzie-w-pandemii-Jak-nauczyciel-mo-e-pom-c-Cz-I/
    1. https://www.edurada.pl/artykuly/Dzieci-i-m-odzie-w-pandemii-Jak-nauczyciel-mo-e-pom-c-Cz-II/
    2. https://edurada.pl/artykuly/Jak-wspiera-uczni-w-w-kryzysie-Jak-im-pom-c/
    3. https://edurada.pl/artykuly/Poradnik-nauczyciela-w-pandemii-jak-pom-c-dzieciom-i-m-odzie-y-przetrwa-ten-trudny-czas/

Nauczycielu!

Bądź uważny i czujny, zwłaszcza w stosunku do uczniów, którzy są w grupie podwyższonego ryzyka ze względu na czynniki środowiskowe, psychologiczne, którzy w szkole byli objęci profilaktyką selektywną bądź wskazującą. Warto zaobserwować każdą zmianę w zachowaniu ucznia, nieobecność na zajęciach, zgłaszać to na bieżąco rodzicom, żeby ewentualne problemy nie eskalowały.

Informuj rodziców, na co powinni zwracać uwagę. Naucz ich rozpoznawać czynniki niepokojące, wymagające reagowania i interwencji, gdyż mogą świadczyć o stanie depresyjnym, depresji lub innych zaburzeniach emocjonalnych. Im szybciej zareagujemy, tym łatwiej będziemy mogli pomóc:

 

Jeżeli występuje większość objawów przez min. 2 tygodnie, reaguj!

-  Drażliwość, labilność emocjonalna, impulsywność, pobudzenie psychoruchowe;

-  Obniżony nastrój, apatia, bierność, bezczynność, i niechęć do aktywności, nawet tych sprawiających wcześniej przyjemność;

-  Wycofanie z grupy rówieśniczej, z kontaktów i relacji z bliskimi;

-  Pogorszenie zdolności intelektualnych: obniżenie wyników, problemy z koncentracją, pamięcią;

-  Zmiana apetytu;

-  Problemy ze snem (za dużo lub zbyt mało snu, nocna aktywność, problemy ze wstaniem z łóżka);

-  Negatywistyczne wypowiedzi;

-  Brak dbałości o wygląd;

-  Krytycyzm wobec siebie, wyrażanie poczucia winy, nadwrażliwość z powodu odrzucenia;

-  Nasilone skargi na objawy somatyczne;

-  Autoagresja;

-  Zainteresowanie tematyką śmierci i samobójstw.

W sytuacji kryzysowej, oprócz tego, co należy zrobić, bardzo ważna jest świadomość tego, czego NIE robić, zatem:

  1. Nie bagatelizuj sytuacji i emocji. Nie mów: „Daj spokój, nie przesadzaj”, „Weź się w garść”, „Przestań koncentrować się na sobie, nie tylko ty masz problemy”;
  2. Nie zaprzeczaj emocjom ucznia. Nie mów: „Przesadzasz, sytuacja na pewno nie jest tak tragiczna”, „Za parę lat wszyscy będziemy się z tego śmiać”, „Nie wstyd ci obarczać rodziców twoimi fochami”?
  3. Nie strasz psychiatrą, czy psychologiem. Nie mów: „Jak się nie uspokoisz, będziesz musiał pójść do psychiatry”, „Zostanie to w twoich papierach”, „Będzie się ciągnąć za tobą epizod psychiatryczny”.

Koncentruj się na efektywnych, wspierających działaniach. Podsumujmy je:

1)     Buduj relację, rozmawiaj o emocjach, „normalizuj je”

2)     Informuj ucznia, odpowiadaj na pytania;

3)     Ucz korzystania racjonalnego z informacji – selekcji informacji, wyszukiwania pozytywnych treści, jako równowagi dla kryzysu, promuj „dzień bez wiadomości o pandemii”

4)     Mobilizuj uczniów do znajdowania pozytywnych skutków pandemii;

5)     Mów o kryzysie, jako o zagrożeniu – podkreślisz w ten sposób powagę sytuacji i jako szansie na zmianę, pozyskanie nowej energii do rozwoju – otworzysz nową perspektywę;

6)     Informuj, gdzie można uzyskać pomoc;

7)     Stwórz możliwości  zorganizowania konkretnych działań i aktywności, jako antidotum na skutki pandemii – grupy wsparcia, pomoc koleżeńska, działalność artystyczna, pasje itd.

8)     Zwracaj uwagę na dyscyplinę dnia codziennego i podejmowanie zadań oraz obowiązków – rozregulowanie, spędzanie lekcji w piżamie, w łóżku, w konsekwencji bardzo źle wpłynie na psychikę. Po powrocie do szkół uczniowie mogą mieć problemy z realizacją zadaniowości dnia codziennego, mobilizację do obowiązków;

9)     Reaguj, jeżeli zauważysz niepokojące objawy sytuacji kryzysowej.

Skuteczne działania, to bardzo szeroko pojęta profilaktyka i jednocześnie pierwsza pomoc w sytuacji kryzysowej, ukierunkowana na zapobieżenie problemom, które mogą wystąpić później, kiedy nieodpowiednie wsparcie, bądź jego brak, sprawi że będziemy borykać się z zaburzeniami zdrowia psychicznego dzieci i młodzieży, gdy wrócą do szkół.

 

Monika Zdrzyłowska

Zapraszamy do dyskusji na temat artykułu na naszym facebooku


Dodaj komentarz

Nie możesz pisać komentarzy zanim się nie zalogujesz.. Logowanie tutaj.

Komentarze

Nikt nie skomentował jeszcze tej strony

Subskrybuj komentarze przez RSS na tej stronie | RSS dla wszystkich komentarzy

Zadaj pytanie

x

Zapisz się na newsletter

x