Grupa Eko-Tur Instytut Kształceni Eko-Tur Doradztwo Prawne Eko-Tur Baza Nauczycieli Edurada PrimoPsyche
powrót

Jesteś tutaj: Strona główna \ Biblioteka pedagogiczna \ Wychować młodego człowieka

Wychować młodego człowieka

12:19 22-04-2022

Dla kogo: Nauczyciele , Rodzice

Kategoria: Psychologia i pedagogika , Wychowanie

Każdy człowiek uczestniczy w życiu określonego środowiska społecznego. Jest od niego uzależniony i równocześnie sam je kształtuje. Stanowi ono dla człowieka źródło aktywnej i twórczej stymulacji oraz ogólny kontekst, w jakim zachodzą specyficzne zachowania. Jednym ze składników środowiska społecznego jest środowisko wychowawcze, które tworzą poszczególne osoby wpływające na rozwój psychiki i kształtowanie się osobowości dzieci i młodzieży. Podstawowe środowiska wychowawcze to rodzina i szkoła.

Każdy człowiek uczestniczy w życiu określonego środowiska społecznego. Jest od niego uzależniony i równocześnie sam je kształtuje. Stanowi ono dla człowieka źródło aktywnej i twórczej stymulacji oraz ogólny kontekst, w jakim zachodzą specyficzne zachowania.

            Jednym ze składników środowiska społecznego jest środowisko wychowawcze, które tworzą poszczególne osoby wpływające na rozwój psychiki i kształtowanie się osobowości dzieci i młodzieży. Podstawowe środowiska wychowawcze to rodzina i szkoła.

            Rodzina wywiera wpływ na wytworzenie określonego systemu wartości. W rodzinie dziecko po raz pierwszy spotyka się z pojęciami dobra i zła. Rodzice swoim zachowaniem i ocenami ukazują mu, co w życiu jest ważne, z czym należy się liczyć. Rodzina ma wyjątkową siłę oddziaływującą na kształtowanie osobowości dziecka.

            Drugim ważnym po rodzinie środowiskiem, w którym ma miejsce kształtowanie osobowości młodego człowieka jest szkoła. Wychowanie szkolne, do jakiego zobowiązany jest nauczyciel, możemy określić jako mądre towarzyszenie uczniowi na drodze jego rozwoju. Nauczyciele w swojej pracy wychowawczej, wspierając w tym zakresie obowiązki rodziców, powinni zmierzać do tego, aby uczniowie w szczególności:

  • znajdowali w szkole środowisko wszechstronnego rozwoju osobowego (w wymiarze intelektualnym, psychicznym, społecznym, zdrowotnym, estetycznym, moralnym, duchowym),
  • rozwijali w sobie dociekliwość poznawczą, ukierunkowaną na poszukiwanie prawdy, dobra i piękna w świecie,
  • mieli świadomość życiowej użyteczności zarówno poszczególnych przedmiotów nauczania, jak i całej edukacji na danym etapie,
  • stawali się coraz bardziej samodzielni w dążeniu do dobra w jego wymiarze indywidualnym i społecznym, godząc umiejętnie dążenie do dobra własnego z dobrem innych, odpowiedzialność za siebie z odpowiedzialnością za innych, wolność własną z wolnością innych,
  • poszukiwali, odkrywali i dążyli na drodze rzetelnej pracy do osiągnięcia swoich celów życiowych i wartości ważnych dla odnalezienia własnego miejsca w świecie,
  • uczyli się szacunku dla dobra wspólnego jako podstawy życia społecznego oraz przygotowywali się do życia w rodzinie, w społeczności lokalnej i w państwie, w duchu kształtowania postaw patriotycznych,
  • przygotowywali się do rozpoznawania wartości moralnych, dokonywania wyborów i hierarchizacji wartości oraz mieli możliwość doskonalenia się,
  • kształtowali w sobie postawę dialogu, umiejętność słuchania innych i rozumienia ich poglądów; umieli współdziałać i współtworzyć w szkole wspólnotę nauczycieli i uczniów.

            Młodego człowieka należy postrzegać w sposób integralny, we wszystkich sferach jego osobowości: w sferze fizycznej, emocjonalnej, intelektualnej, w sferze rozwoju duchowego. Nauczyciel swoją działalnością ma możliwość wzmacniać rozwój swoich uczniów w tych sferach. W toku szkolnej nauki uczeń stopniowo poznaje kim jest, kształtuje coraz pełniejszy obraz samego siebie, rozpoznaje swoje talenty i ograniczenia oraz uczy się akceptować siebie takim jakim jest. Równocześnie otrzymuje od wychowawcy cenną podpowiedź kim może być, jak rozwinąć w sobie to, co najwartościowsze, jak stać się w pełni dojrzałym człowiekiem.

            Szkoła ponosi odpowiedzialność za młode pokolenie, za poziom jego wychowania. W życiu dziecka szkoła jest pierwszą instytucją, której rygorom musi podlegać. W każdej szkole uczeń - wychowanek poszerza z roku na rok zasób indywidualnych doświadczeń, zdobywając wiedzę oraz kształtując normy i wzory zachowania. Szkoła wychowuje w sposób zamierzony, ukierunkowany na określone cele, w sposób profesjonalny, wykorzystując wiedzę i doświadczenie pedagogiczne nauczycieli. Jednakże w szkole zachodzą również procesy wychowania niezamierzonego, oddziaływania spontaniczne, kształtujące osobowość dzieci i młodzieży. Kontakty koleżeńskie i przebywanie z wychowawcami na lekcjach i poza lekcjami powoduje powstawanie bądź pogłębianie zainteresowań, kształtowanie się poglądów i przekonań.

            Każde dziecko stając się uczniem wchodzi w kontakt z rówieśnikami, nauczycielami i innymi pracownikami szkoły. Aby przystosować się do nowego środowiska musi poznać i podporządkować się zasadom postępowania obowiązującym w szkole. Przez to uczy się dokonywania wyborów i wartościowania. Niekiedy normy wpajane w szkole nie są respektowane w środowisku rodzinnym. Tymczasem najwłaściwszym układem dla prawidłowego rozwoju społeczno - moralnego dziecka jest taki układ, w którym wzory zachowania i wartości uznane za najważniejsze są podobnie oceniane przez rodzinę i szkołę. Wówczas dziecko może ufać dorosłym i akceptuje normy moralne i wartości, które mu wpajają. Natomiast jeśli dorośli nie są zgodni w wartościowaniu moralnym, prowadzi to najczęściej do zagubienia się dziecka w systemie norm i wartości oraz do zachowań kompromisowych i konformistycznych.

            W ostatnich latach, w skutek ogromnych przeobrażeń politycznych, społecznych i gospodarczych, nastąpił wyraźny wzrost negatywnych zachowań społecznych. Wśród dzieci i młodzieży wzrosła liczba oraz ciężar gatunkowy zachowań agresywnych w społecznościach rodzinnych i rówieśniczych, wspólnotach szkolnych, lokalnych. Agresywnym zachowaniom młodzieży towarzyszy głęboki kryzys więzi międzyludzkich, postaw interpersonalnych oraz autorytetu i zaufania do dorosłych, szczególnie spoza kręgu domu rodzinnego

Bożena Brzozowska

Zapraszamy do dyskusji na temat artykułu na naszym facebooku


Dodaj komentarz

Nie możesz pisać komentarzy zanim się nie zalogujesz.. Logowanie tutaj.

Komentarze

Nikt nie skomentował jeszcze tej strony

Subskrybuj komentarze przez RSS na tej stronie | RSS dla wszystkich komentarzy

Zadaj pytanie

x

Zapisz się na newsletter

x