Grupa Eko-Tur Instytut Kształceni Eko-Tur Doradztwo Prawne Eko-Tur Baza Nauczycieli Edurada PrimoPsyche
powrót

Jesteś tutaj: Strona główna \ Biblioteka pedagogiczna \ Zintegrowana Strategia Umiejętności w kierunkach polityki oświatowej państwa w roku szkolnym 2021/2022.

Zintegrowana Strategia Umiejętności w kierunkach polityki oświatowej państwa w roku szkolnym 2021/2022.

11:49 11-10-2021

Dla kogo: Dyrektorzy , Nauczyciele

Kategoria: Prawo oświatowe , Zarządzanie Oświatą

W poprzednim artykule z 22.09.2021 odniosłam się do zadań szkoły w odniesieniu do założeń ogólnych Zintegrowanej Strategii Umiejętności 2030, mając na uwadze przybliżenie założeń polityki edukacyjnej w perspektywie czasowej uwzględniającej kluczową rolę edukacji dla rozwoju gospodarczego. Dzisiaj kontynuujemy ten temat. Zapraszamy do publikacji

W poprzednim artykule z 22.09.2021 odniosłam się do zadań szkoły w odniesieniu do założeń ogólnych Zintegrowanej Strategii Umiejętności 2030, mając na uwadze przybliżenie założeń polityki edukacyjnej w perspektywie czasowej uwzględniającej kluczową rolę edukacji dla rozwoju gospodarczego. W części ogólnej ZSU 2030 wskazano VIII obszarów oddziaływań:

I.          Umiejętności podstawowe, przekrojowe i zawodowe dzieci, młodzieży i osób dorosłych.

II.        Umiejętności w edukacji formalnej – kadry zarządzające.

III.       Umiejętności w edukacji formalnej – kadry uczące.

IV.       Rozwijanie umiejętności poza edukacją formalną.

V.        Rozwój i wykorzystanie umiejętności w miejscu pracy.

VI.       Doradztwo zawodowe.

VII.      Współpraca pracodawców z edukacją formalną i pozaformalną.

VIII.    Planowanie uczenia się przez całe życie i potwierdzanie umiejętności.

 

Szkoły i placówki dotyczą szczególnie obszary: I, III, VI i VII.

W tej części moich rozważań chcę zwrócić uwagę Państwa na tematy i wynikające z nich dla szkół kierunki działań tylko w obszarze I:

 „Umiejętności podstawowe, przekrojowe i zawodowe dzieci, młodzieży i osób dorosłych”.

W ZSU uznano, że dla efektywnego wsparcia rozwoju tych umiejętności oraz odpowiedniego ich wykorzystywania w sferze działań zawodowych, w życiu prywatnym i społecznym niezbędne jest dobre rozpoznanie predyspozycji, potrzeb i możliwości osoby uczącej się. W dokumencie tym wskazano również na konieczność stosowania zróżnicowanych metod i narzędzi wspomagających proces uczenia się w każdym wieku, na każdym etapie edukacji, zarówno w edukacji formalnej jak i pozaformalnej. Oczywiście w odniesieniu do szkół nie są to zadania nowe, wystarczy przypomnieć zapisy rozporządzeń w zakresie oceniania, klasyfikowania i promowania, rozporządzenia dotyczącego organizacji pomocy psychologiczno-pedagogicznej czy doradztwa zawodowego. Musimy jednak pamiętać, że zarówno postęp cywilizacyjny – automatyzacja, robotyzacja, sztuczna inteligencja i nowe technologie – wymuszają na nauczycielach rozwijanie umiejętności cyfrowych i nieustannego dostosowywania metod i form pracy z wykorzystaniem ICT, tworzenia narzędzi i treści cyfrowych zarówno w uczeniu się jak uczeniu innych. W ZSU 2030 podkreślono również wagę wspierania rozwoju umiejętności osób szczególnie uzdolnionych, a to zagadnienie jest niestety marginalizowane w większości szkół i placówek Zatem wyzwaniem kolejnym staje się nie tylko dostrzeganie ale również wspieranie tych osób - priorytetem - opracowanie programu wsparcia uczniów/słuchaczy szczególnie uzdolnionych.

Prześledźmy tematy działań obszaru pierwszego: „Umiejętności podstawowe, przekrojowe i zawodowe dzieci, młodzieży i osób dorosłych” ze wskazaniem wybranych (wg mnie istotnych) kierunków działań, które powinny być podjęte przez szkoły/placówki, w celu zapewnienia ich realizacji. Należą do nich:

1.         Upowszechnianie istniejących oraz opracowanie i wdrażanie nowych rozwiązań diagnozujących predyspozycje i umiejętności dzieci, młodzieży i osób dorosłych ma się koncentrować m.in. na diagnozowaniu potrzeb dotyczących zarówno wczesnego wspomagania rozwoju dzieci i wsparcia rodziny jak i młodzieży oraz osób dorosłych.

Oczywiście nie są nowe zagadnienia, bowiem diagnozowanie potrzeb dzieci/uczniów i słuchaczy wynika zarówno z rozporządzenia w sprawie oceniania, klasyfikowania i promowania, czy rozporządzenia dotyczącego organizacji pomocy psychologiczno-pedagogicznej.

2.         Upowszechnianie istniejących oraz opracowanie i wdrażanie nowych rozwiązań na rzecz rozwoju umiejętności podstawowych i przekrojowych oraz zawodowych dzieci, młodzieży i dorosłych. W praktyce oznacza to zarówno stosowanie nowatorskich i twórczych rozwiązań (w tym umiejętności wykorzystania ICT) opracowanie i wdrażanie materiałów dydaktycznych wspierających proces uczenia się i motywację z uwzględnieniem indywidualizacji, jak i stosowanie nowatorskich rozwiązań w zakresie oceniania, sprawdzania i monitorowania efektów uczenia się i zapewnienia wysokiej jakości kształcenia dzieci, młodzieży i dorosłych. W przypadku tych ostatnich zwraca się uwagę na konieczność zwiększenia uczestnictwa osób dorosłych – zwłaszcza nisko wykwalifikowanych – w procesie uczenia się przez całe życie.

3.         Wspieraniu rozwoju kapitału społecznego na rzecz rozwoju umiejętności w ramach edukacji formalnej, pozaformalnej i uczenia się nieformalnego. W tym zagadnieniu warto zwrócić uwagę na promowanie aktywnych postaw przez zwiększenie zaangażowania dzieci, młodzieży i dorosłych w życie publiczne. Zatem rozwijaniu form aktywności obywatelskiej będzie służyło promowanie przez szkoły/placówki wolontariatu, wspieranie współpracy organizacji i instytucji zajmujących się rozwojem umiejętności na poziomie lokalnym, regionalnym, krajowym i międzynarodowym.

Analizując pierwszy obszar oddziaływań należy mieć świadomość, że efektywne wspieranie rozwoju umiejętności podstawowych, przekrojowych i zawodowych jest możliwe, gdy szkoły:

- dokonają trafnej diagnozy, czyli rozpoznania predyspozycji, potrzeb, umiejętności danej osoby;

- gdy będą stosowały różnorodne metody i posiadały zestawy narzędzi wspomagających proces uczenia się;

- po zapewnieniu sprzyjających warunków osobom uczącym się niezależnie od ich statusu społecznego, ekonomicznego, cech społeczno-demograficznych i predyspozycji;

- będą rozwijały umiejętności cyfrowe z jednoczesnym przestrzeganiem zasad bezpieczeństwa cyfrowego;

- opracują programy wspierania kreatywności i innowacyjności osób szczególnie uzdolnionych;

- będą tworzyły partnerstwa na rzecz rozwijania umiejętności współpracy i komunikacji interpersonalnej.

Nie trudno zauważyć, że wskazane w ZSU 2030 kierunki oddziaływań wskazują na obowiązek kształtowania przez szkoły umiejętności i postaw uczniów przydatnych w życiu społecznym i przyszłej pracy zawodowej.

Zachęcam Państwa do lektury trzeciej części „Tryptyku umiejętności” w kształceniu branżowym, gdzie omówię zagadnienia obszaru III: „Umiejętności w edukacji formalnej – kadry uczące”, gdzie między innymi mowa o współpracy zespołowej, doskonaleniu zawodowym, zdobywaniu i certyfikowaniu nowych umiejętności, stosowanie nowoczesnych technologii cyfrowych.

 

Anna Dudek-Janiszewska

Zapraszamy do dyskusji na temat artykułu na naszym facebooku


Dodaj komentarz

Nie możesz pisać komentarzy zanim się nie zalogujesz.. Logowanie tutaj.

Komentarze

Nikt nie skomentował jeszcze tej strony

Subskrybuj komentarze przez RSS na tej stronie | RSS dla wszystkich komentarzy

Zadaj pytanie

x

Zapisz się na newsletter

x