Grupa Eko-Tur Instytut Kształceni Eko-Tur Doradztwo Prawne Eko-Tur Baza Nauczycieli Edurada PrimoPsyche
powrót

Jesteś tutaj: Strona główna \ Biblioteka pedagogiczna \ Historia udzielania pomocy psychologiczno-pedagogicznej w Polsce

Historia udzielania pomocy psychologiczno-pedagogicznej w Polsce

09:16 06-05-2019

Dla kogo: Dyrektorzy

Kategoria: System pomocy psychologiczno-pedagogicznej

Czy pomoc psychologiczno-pedagogiczna to pomysł współczesny czy działanie o ugruntowanej historii w polskiej edukacji? O tym w dzisiejszym artykule.

Początki udzielania pomocy psychologiczno – pedagogicznej sięgają przełomu XIX i XX  wieku. Już w 1915 roku w Warszawie utworzono poradnię zawodową dla chłopców i dziewcząt przy Towarzystwie „Patronat nad Polską Młodzieżą Rzemieślniczą i Przemysłową". Z tej inicjatywy zrodził się pomysł wyodrębnienia z poradni „Patronatu" Instytutu Psychotechnicznego badającego przydatność młodzieży do różnych zawodów. W 1921 roku Państwowy Instytut Pedagogiki Specjalnej w Warszawie zakłada Laboratorium Psychopedagogiczne, którego zadaniem jest selekcja do szkół specjalnych dzieci z upośledzeniem umysłowym.

W roku 1928 ustanowiono pierwszy etat państwowy psychologa szkolnego, a w niedługim czasie coraz większa liczba szkół i przedszkoli zaczęła angażować psychologów. Duże zainteresowanie i prężne działanie Koła Psychologów Szkolnych powstałego w 1931 roku doprowadziło do utworzenia różnorodnych instytucji działających na rzecz dziecka. W tym okresie funkcjonują szkolne poradnie zawodowe, pracownie psychotechniczne, poradnie psychologiczno- wychowawcze, leczniczo- wychowawcze, psychohigieniczne itp.

Podjęte w 1939 roku prace nad ujednoliceniem i podniesieniem rangi poradnictwa uniemożliwił wybuch II wojny światowej. Po odzyskaniu niepodległości psychologowie przystąpili do odbudowy poradnictwa. Przechodziło ono wiele zmian. Za datę powstania systemu poradnictwa zawodowego i wychowawczego w Polsce po II wojnie światowej należy uznać rok 1958. Zostały powołane wtedy poradnie społeczno- wychowawcze tworzone przez Towarzystwo Przyjaciół Dzieci w porozumieniu z Ministerstwem Oświaty oraz powstały poradnie psychologiczne obejmujące szkoły średnie, ogólnokształcące i zawodowe, które miały za zadanie prowadzenie preorientacji zawodowej dla młodzieży i rodziców. W 1964 roku podjęto działania w celu ujednolicenia poradnictwa. 1 sierpnia tegoż roku Minister Oświaty i Wychowania wydał zarządzenie, na mocy którego zlikwidowano poradnie psychologiczne a powołano do życia poradnie wychowawczo – zawodowe, dopuszczając jednocześnie prowadzenie poradni przez TPD. Ostateczne ujednolicenie sieci poradnictwa wychowawczo- zawodowego przyniosło zarządzenie Ministra Oświaty i Szkolnictwa Wyższego z września 1968 roku, na mocy którego przestały istnieć poradnie prowadzone przez Towarzystwo Przyjaciół Dzieci. Od tego roku w Polsce istniał jednolity system poradnictwa wychowawczo- zawodowego, którego działalność opierała się na poradniach wychowawczo- zawodowych funkcjonujących na podstawie statutu wydanego w tym samym roku.

Zmiany społeczne, polityczne i gospodarcze, które zaszły na przełomie lat 80. i 90., miały istotny wpływ na reorganizację systemu poradnictwa. Na podstawie Rozporządzenia MEN z dnia 11 czerwca 1993 Poradnie Wychowawczo – Zawodowe przekształciły się w Poradnie Psychologiczno – Pedagogiczne.[1]


[1] http://poradniapp.org.pl/index.php/historia

Agnieszka Łąka - uczestniczka Kursu Zarządzania Oświatą organizowanego przez Instytut Kształcenia EKO-TUR, Niepubliczną Placówkę Doskonalenia Nauczycieli 

Redaktor portalu edurada.pl

Zapraszamy do dyskusji na temat artykułu na naszym facebooku


Dodaj komentarz

Nie możesz pisać komentarzy zanim się nie zalogujesz.. Logowanie tutaj.

Komentarze

Nikt nie skomentował jeszcze tej strony

Subskrybuj komentarze przez RSS na tej stronie | RSS dla wszystkich komentarzy

Zadaj pytanie

x

Zapisz się na newsletter

x