Grupa Eko-Tur Instytut Kształceni Eko-Tur Doradztwo Prawne Eko-Tur Baza Nauczycieli Edurada PrimoPsyche
powrót

Jesteś tutaj: Strona główna \ Biblioteka pedagogiczna \ Konflikt w szkole – i co dalej?

Konflikt w szkole – i co dalej?

10:33 16-10-2018

Dla kogo: Dyrektorzy , Nauczyciele

Kategoria: Bezpieczeństwo w szkole , Zarządzanie Oświatą

Społeczność szkolna, środowisko bardzo zróżnicowane, generuje wiele konfliktów wynikających z różnych charakterów, doświadczeń, interesów, oczekiwań, priorytetów czy postaw jej członków.

Funkcjonowanie w każdej grupie społecznej obarczone jest ryzykiem konfliktu. W literaturze przedmiotu można odnaleźć wiele definicji tego pojęcia. Jedna z nich mówi, że: Konflikt to spór przynajmniej dwóch współzależnych stron, które dają mu wyraz. Owe strony uznają, że ich cele są niezgodne, a zasoby ograniczone, oraz stwierdzają, że wzajemnie przeszkadzają sobie w realizacji swoich celów.[1]

Społeczność szkolna, jako środowisko bardzo zróżnicowane, generuje wiele konfliktów wynikających z różnych charakterów, doświadczeń, interesów, oczekiwań, priorytetów czy postaw prezentowanych przez jej członków. Nieumiejętność radzenia sobie z konfliktami może prowadzić do wielu niebezpiecznych sytuacji skutkujących aktami agresji i przemocy zarówno fizycznej, werbalnej, jak i psychicznej. Dotyczy to przede wszystkim konfliktów rówieśniczych wśród uczniów, ale także trudnych sytuacji pojawiających się w relacjach uczeń – nauczyciel, nauczyciel-rodzic, rodzic-rodzic, nauczyciel-nauczyciel czy nauczyciel-dyrektor i w każdej innej konfiguracji obejmującej zarówno pracowników szkoły, jak i środowisko lokalne.

Najwyraźniej widać to jednak na przykładzie dzieci i młodzieży. Nierozwiązane konflikty bardzo często dają w rezultacie efekt „kuli śnieżnej” – nie wyciszają się wraz z upływem czasu, ale eskalują, generując kolejne sytuacje konfliktowe i prowadząc do zachowań agresywnych. Wynikające z tego długotrwałe sytuacje napięcia emocjonalnego i stresu często popychają ludzi, szczególnie młodych, do sięgania po alkohol czy narkotyki. Poczucie odrzucenia społecznego, jakie niejednokrotnie towarzyszy sytuacjom konfliktowym w klasie, prowadzi do wyalienowania się młodego człowieka ze społeczności klasowej i poszukiwania akceptacji w środowisku, które nierzadko charakteryzują zachowania ryzykowne. Dalszą konsekwencją bywają notoryczne wagary, a w skrajnych przypadkach wejście w konflikt z prawem.

Skoro konflikt jest niejako wpisany w naturę każdej grupy społecznej i nie można się całkowicie przed nim ustrzec, to rodzi się podstawowe pytanie: Jak radzić sobie z konfliktem w szkole? Zatem moim celem będzie ukazanie teoretycznych podstaw umiejętnego zarządzania konfliktem, bazując przede wszystkim na literaturze przedmiotu, a następnie próba oceny najczęściej wykorzystywanych sposobów mających doprowadzić do rozwiązania sytuacji konfliktowych, ze wskazaniem tych, które z obserwacji, doświadczeń własnych i przemyśleń autorki wydają się najlepsze ze względu na korzyści, jakie wynikają z nich zarówno dla uczniów, jak i dorosłych.

Podjęty tu problem jest bardzo istotny, gdyż szkoła w zasadzie stanowi pierwsze środowisko, w którym młody człowiek funkcjonuje całkowicie samodzielnie i nabywa umiejętności społecznych. Niewątpliwie należy do nich umiejętność radzenia sobie w sytuacjach konfliktowych w taki sposób, aby jego indywidualność nie została stłamszona, żeby uczył się brania odpowiedzialności za własne czyny i wybory, a w każdej sytuacji miał poczucie zachowania własnej godności i postawę szacunku dla osoby, z którą się skonfliktował. Od tego, czy nabędzie takich umiejętności, zależy jego postawa w życiu dorosłym i to, jak będzie sobie radził w relacjach społecznych wynikających z życia rodzinnego, zawodowego, sąsiedzkiego, itd.

Skuteczne rozwiązywanie konfliktów pojawiających się w relacjach między osobami dorosłymi zaangażowanymi w proces edukacyjny wpływa na znaczne obniżenie poziomu codziennego stresu. Wzrost poczucia bezpieczeństwa, a co za tym idzie, tworzenie przyjaznej atmosfery w miejscu pracy sprawia, że ludzie przestają walczyć o swoje interesy, a zaczynają współpracować na rzecz dobra wspólnego.

 

[1] W.W. Wilmot, J.L. Hocker, Konflikty między ludźmi, tłum. M. Höffner, Warszawa 2011, s. 32.

Anita Sklepkowska

Zapraszamy do dyskusji na temat artykułu na naszym facebooku


Dodaj komentarz

Nie możesz pisać komentarzy zanim się nie zalogujesz.. Logowanie tutaj.

Komentarze

Nikt nie skomentował jeszcze tej strony

Subskrybuj komentarze przez RSS na tej stronie | RSS dla wszystkich komentarzy

Zadaj pytanie

x

Zapisz się na newsletter

x