Grupa Eko-Tur Instytut Kształceni Eko-Tur Doradztwo Prawne Eko-Tur Baza Nauczycieli Edurada PrimoPsyche
powrót

Jesteś tutaj: Strona główna \ Biblioteka pedagogiczna \ Poczytam ci, piesku

Poczytam ci, piesku

08:17 17-06-2015

Dla kogo: Nauczyciele , Rodzice

Kategoria: Psychologia i pedagogika , Poradnik wychowawcy , Wychowanie

Jak zachęcić dzieci do czytania? I czy może w tym pomóc… pies? Nasza felietonistka przekonuje, że jak najbardziej!

Dziś chciałabym Państwu opowiedzieć o jednym z najciekawszych i najprzyjemniejszych programów edukacyjnych, na jakie natknęłam się w trakcie mojej kilkuletniej przygody z dogoterapią. Program ten to „R.E.A.D.”, czyli po prostu czytanie psu – idea genialna w swej prostocie i urzekająca w skuteczności.

Początek.

Badania przeprowadzone w 2002 przez dr Karen Allen z Uniwersytetu Stanu Nowy Jork, a opublikowane w tym samym roku w Journal of Psychosomatic Medicine pokazały, że obecność psów podczas czytania na głos obniżała ciśnienie krwi u czytających, co przekładało się na ich niższy poziom stresu.

Pozytywny wpływ obecności psów na ludzi jest znany od dawna – na naukowych opracowaniach z tego zakresu oparta jest cała nowoczesna terapia z udziałem zwierząt. Badania dr Allen i innych pozwoliły ulokować z pozoru nieformalne zajęcia w salach szkolnych, świetlicach i bibliotekach. Dowiodły one bowiem, że „obecność psa skutkuje niższym ciśnieniem krwi u dzieci zarówno podczas odpoczynku, jak i podczas czytania”.

Jednak program edukacyjny istniał już wcześniej – w 1999 roku został opracowany przez Intermountain Therapy Animals; badania naukowe potwierdziły tylko jego skuteczność i umożliwiły wejście do ośrodków edukacyjnych.

Dlaczego to działa?

Czytanie, w mojej opinii, jest jedną z najprzyjemniejszych i najbardziej rozwijających aktywności. Nasz rodzinny dom pełen był książek, a moi rodzice, chcąc zapewnić sobie odrobinę spokoju od gadatliwej kilkulatki, nauczyli mnie czytać w wieku lat pięciu. Od tamtej pory pochłaniałam (i nadal pochłaniam) kolejne tomy, krążąc między światami, wykreowanymi przez ich autorów. Dlatego ze smutkiem i współczuciem patrzę na dzieci, dla których czytanie jest męką. Dla nich właśnie ten program jest ogromnym wsparciem.

Przede wszystkim psy nie oceniają – nie poganiają – i nie nakładają na dziecko presji. Towarzyszą mu, wprowadzając atmosferę spokoju i życzliwej akceptacji. Dla psa nie ma znaczenia, ile pomyłek dziecko zrobi, czy wypowie słowo dobrze, czy źle – każdy pies spokojnie zaczeka, aż słowa uformują się z literek w ich ostateczny kształt.

Dzieci, które mają okazję czytać psom na głos, znacząco poprawiają swoje szkolne osiągnięcia, praktycznie nawet nie zauważając związanego z tym wysiłku. Z informacji zwrotnych od nauczycieli wiadomo, że zaczynają one zgłaszać się do czytania w klasie, chętniej sięgają po książki ze szkolnych bibliotek, wzrasta ich pewność siebie i poczucie radości z odnoszonych sukcesów, lepiej również radzą sobie ze stresem w szkole. Dodatkowo nie czują się pozostawione same ze swoim problemem, mają poczucie wsparcia, chętniej angażują się w zajęcia szkolne. Wykazują się również większą empatią i delikatnością wobec zwierząt, co znakomicie przekłada się na umiejętność tworzenia dobrych relacji z rówieśnikami.

Strona organizacyjna

Czytanie psom jest wyjątkowo łatwe do zorganizowania. Może odbywać się zarówno w sali szkolnej, jak i bibliotece czy dziecięcym kąciku lokalnej księgarni. Najlepszym partnerem do przeprowadzenia takich zajęć są z całą pewnością organizacje dogoterapeutyczne, które mogą wprowadzić na teren placówki odpowiednio wyszkolone, przyjazne psy.

Czytanie psom jest wykonalne również w zaciszu własnego domu. Rodzinny pies, który ma dobry kontakt z dzieckiem i chętnie towarzyszy mu w domowych zajęciach, równie chętnie wysłucha głośno czytanego wiersza czy opowiadania. Ważne, aby nie przeszkadzać z naszym jakże częstym pragnieniem natychmiastowego doskonalenia i poprawiania błędów, lecz pozwolić dziecku odkrywać przyjemność w lekturze.

Źródła: http://www.readingwithrover.org
http://www.therapyanimals.org/R.E.A.D.html

Marta Kurpińska

Zapraszamy do dyskusji na temat artykułu na naszym facebooku


Dodaj komentarz

Nie możesz pisać komentarzy zanim się nie zalogujesz.. Logowanie tutaj.

Komentarze

Nikt nie skomentował jeszcze tej strony

Subskrybuj komentarze przez RSS na tej stronie | RSS dla wszystkich komentarzy

Zadaj pytanie

x

Zapisz się na newsletter

x