Grupa Eko-Tur Instytut Kształceni Eko-Tur Doradztwo Prawne Eko-Tur Baza Nauczycieli Edurada PrimoPsyche
powrót

Jesteś tutaj: Strona główna \ Biblioteka pedagogiczna \ Prestiż nauczyciela w wielokulturowej Szwajcarii część 2

Prestiż nauczyciela w wielokulturowej Szwajcarii część 2

00:18 28-06-2019

Dla kogo: Dyrektorzy , Nauczyciele

Kategoria: Rozwój osobisty

Jak imigranckie społeczeństwa i rozwój technologii zmienia rolę nauczyciela w szwajcarskim społeczeństwie, wyjaśnia Jolanta Lamm.

Najbardziej chyba nurtującym społeczeństwo i szeroko dyskutowanym tematem zapalnym są w tej chwili problemy związane z migracją i państwem wielokulturowym, jakim stała się Szwajcaria.

Tradycyjne, monokulturowe szkolnictwo szwajcarskie, już od jakiegoś czasu zmaga się z problemem wielokulturowego nauczania.

Praca w klasach, do których większość uczniów wychowana została w krajach o odmiennej kulturze i nie włada językiem obowiązującym w poszczególnych kantonach, stała się dużo trudniejsza i wymaga coraz częściej zatrudniania nauczycieli z innym niż szwajcarskie zapleczem kulturowym. W szkolnictwie szwajcarskim programy nauczania były jak dotychczas nieprzystosowane do wymagań nauczania multikulturowego, a rozwiązanie tego problemu pozostawia się w wielu wypadkach nauczycielom, którzy w trakcie swojego dotychczasowego  wykształcenia zawodowego nie zostali wystarczająco zapoznani z koncepcjami wielokulturowej pedagogiki.

Popularyzowane przez polityków i inne instytucje społeczne slogany i hasła „różnorodność kulturowa źródłem nowych możliwości” i „równość szans na wykształcenie dla każdego” są wprawdzie formułowane jako konkretne wymagania stawiane szkole, jednakże nie idzie za nimi dostateczne dofinansowanie i zapewnienie szkole w niezbędnych do tego środków.

Z tego rodzaju sprzecznościami spotykają się nauczyciele w swoim codziennym dniu pracy i postrzegają to często jako dodatkowe obciążenie, przerastające w swoim wymiarze pozytywne strony nauczania wielokulturowego...

Problemem szeroko dyskutowanym w prasie jest również coraz mniejszy i ciągle malejący procent zatrudnionych w szkolnictwie mężczyzn.

Jeszcze 100 lat temu zawód nauczyciela był zawodem typowo męskim. Dzisiaj nie tylko w przedszkolach i szkołach podstawowych, ale na wszystkich szczeblach nauczania uczą przede wszystkim kobiety. Ma to niewątpliwie związek ze zmianą tradycyjnego postrzegania społecznej roli kobiety w szwajcarskim społeczeństwie. Trudno tu jednoznacznie odpowiedzieć na pytanie, czy wzrost zatrudnienia kobiet w sektorze nauczania przyczynił się do obniżenia jego społecznego prestiżu. Zawód nauczyciela coraz bardziej staje się zawodem typowo opiekuńczym, nie przyczyniającym się bezpośrednio do zwiększenia zamożności i dobrobytu obywateli. Być może również odmienna socjalizacja obu płci prowadząca w mniemaniu opinii publicznej do kształtowania „typowo” kobiecych cech charakteru, takich jak wrażliwość i empatia, umiejętność komunikacji i adekwatnego wyrażania w niej uczuć w odczuciu wielu mężczyzn nie predysponuje ich do spełniania wymagań stawianych obecnie nauczycielom.

Innym powodem obniżenia prestiżu społecznego zawodu nauczyciela może być również zmiana relacji pokoleń, jaka ma miejsce w instytucjach szkolnych i w całym społeczeństwie.

Modernizacja i postęp naukowo-techniczny zmieniły dotychczasowe relacje pokoleń w dwojaki sposób. Z jednej strony pokolenie nauczających stało się z konieczności pokoleniem „wiecznych nastolatków” skazanych na nieustanne dokształcanie i „doganianie” szybko zmieniających się naukowych osiągnięć i wiedzy.

Z drugiej strony w dziedzinie komunikacji i informacji często właśnie to młoda generacja stała się tą bardziej kompetentna w wielu dziedzinach.

Podział ról na nauczających i nauczanych stał się przez to niejednoznaczny.

Być może również i to przyczyniło się do obniżenia autorytetu nauczycieli, którzy często nie potrafią dotrzymać kroku szybkiemu rozwojowi nowych technologii.

Z pewnością zmiana pokutującego dotychczas obrazu nauczyciela jako „wiecznie pouczającego mądrali“ stała się jednocześnie wyzwaniem do poznawania i rozwoju nowych metod i form nauczania.

Rozwój mediów oraz coraz to nowsze i nieustannie „ulepszane“ technologie informacji i komunikacji zmieniły diametralnie funkcje i zadania nauczycieli.

Nowe odkrycia naukowe i aktualizowany w ten sposób permanentnie zakres wiedzy ułatwiły młodej generacji, wzrastającej w epoce rozwoju elektroniki i technologicznych wynalazków szybszy i łatwiejszy dostęp do przekazywanych z ich pomocą informacji.

W związku z tym zastosowanie Internetu stało się niezbędne w procesie nauczania. Jednocześnie, inaczej niż miało to miejsce w tradycyjnych metodach nauczania, nauczyciele nie są często w stanie kontrolować, czego i jak uczą się ich wychowankowie. Szkoła i nauczyciele stanęli przed nowymi zadaniami kontroli aktualności przekazywanych treści nauczania i samego odbywającego się bez ingerencji nauczyciela procesu uczenia.

Powstaje pytanie, czy wraz z rozwojem wirtualnego zdobywania wiedzy funkcja i zawód nauczyciela stanie się zbędny, czy też może wręcz przeciwnie, jego rola zmieni się w kierunku osoby będącej partnerem ucznia w procesie nauczania, wspierającym go w selekcjonowaniu dostępnej mu wiedzy i jego osobistym doradcą w tej kwestii.

Przyszłość wyjaśni i zadecyduje, jak obok wspomaganego poprzez Internet nauczania, które może mieć tylko uzupełniający charakter, zostaną zdefiniowane zadania nauczyciela.

Należy podkreślić, że nie chodzi tu o objęte już programem nauczania metody sensownego i produktywnego posługiwania się środkami masowego przekazu oraz wykorzystywania go w procesie uczenia. (np. posługiwanie się tekstem, dźwiękiem i obrazem).

Skuteczność działania stała się wartością coraz bardziej cenioną w społeczeństwie. Toteż i zmiany dokonywane w szkolnictwie są argumentowane potrzebą zapewnienia jakości i efektywności procesu nauczania.

Badania naukowe oceniają wprawdzie zdumiewająco nisko wkład osób nauczających do wydajności i siły twórczej procesu nauczania. Jednocześnie politycy w szeroko zakrojonych dyskusjach podkreślają nieustannie odpowiedzialność jaką ponosi nauczyciel za wzrost produktywności nauczania.

Wysokie przekonanie nauczycieli o sprawowanej nad procesem nauczania kontroli społecznej może niewątpliwie wpłynąć na podwyższenie standardu i jakości nauczania, odciążyć nauczycieli i zapobiegać zjawisku burnoutu.

Odwrotnie jednak podobne przekonania i wymagania stawiane w tym zakresie szkole, ponawiane co jakiś czas i przeprowadzane z dużym nakładem finansowym ewaluacje i projekty mające na celu zweryfikowanie, poprawę i zagwarantowanie wysokiego standardu nauczania i przeprowadzane w konkretnych placówkach edukacyjnych mogą wywoływać u nauczycieli, stawiając ich w sytuacji egzaminacyjnej, poczucie braku zaufania we własne kompetencje i dodatkowe poczucie nadmiernie stawianych mu wymagań i przeciążenia pracą.

Coraz głośniejsze skargi nauczycieli na nawał pracy, na utrudnienia związane z całą gamą reformatorskich „ulepszeń”, na pewno nie przyczyniają się do poprawy społecznego statusu tego zawodu.

Ale są przecież wyrazem troski o dobro i przyszłość szwajcarskiej szkoły, a przede wszystkim młodego, przyszłego pokolenia.

Jolanta Lamm

Zapraszamy do dyskusji na temat artykułu na naszym facebooku


Dodaj komentarz

Nie możesz pisać komentarzy zanim się nie zalogujesz.. Logowanie tutaj.

Komentarze

  • Wielokulturowość nie jest jeszcze naszym problemem. Za mało bogaci, by stać się magnesem, ale w przyszłości może zmierzymy się z tym problemem też. Dzięki za podjecie tematu - u nas to też aktualne - upadek prestiżu nauczyciela, brak zaufania do niego okazywany przez ciągłe kontrole, ewaluacje, a jednocześnie ze smutkiem słyszę, że tak niewiele osób chce odwiedzić swoich nauczycieli po odejściu ze szkoły. Tak niewielu nauczycieli przyjmuje choć czasowo rolę mistrza wtajemniczającego w pasję, w wiedzę, budzącego swoich uczniów ku poszukiwaniu. Ale są tacy - moja córka uczy polskiego dzięki swojej polonistce. Zwróciłaś uwagę na feminizację zawodu. To prawda także u nas. Szkoda, bo przy rozpadzie wielu rodzin i nieobecności ojców niektórzy uczniowie mogliby w wychowawcy szukać "ersatzu" ojca. Dzięki za tak jasne postawienie problemu:)

    Dodane przez Tamarat, 19/12/2013 12:25pm (6 lata temu)

Subskrybuj komentarze przez RSS na tej stronie | RSS dla wszystkich komentarzy

Zadaj pytanie

x

Zapisz się na newsletter

x