Grupa Eko-Tur Instytut Kształceni Eko-Tur Doradztwo Prawne Eko-Tur Baza Nauczycieli Edurada PrimoPsyche
powrót

Jesteś tutaj: Strona główna \ Biblioteka pedagogiczna \ Uproszczenia ułatwiają życie (I)

Uproszczenia ułatwiają życie (I)

02:36 20-03-2012

Dla kogo: Księgowi

Kategoria: Księgowość i finanse

Uproszczenia ułatwiają życie, z takim stwierdzeniem zgodzą się niewątpliwie wszyscy. Nie zawsze można je stosować, jednak gdy jest to tylko możliwe, grzechem byłoby, gdybyśmy z nich nie korzystali.

 

Uproszczenia ułatwiają życie, z takim stwierdzeniem zgodzą się niewątpliwie wszyscy. Nie zawsze można je stosować, jednak gdy jest to tylko możliwe, grzechem byłoby, gdybyśmy z nich nie korzystali. Również w tak sformalizowanym aspekcie działalności jednostek sektora finansów publicznych, jakim jest ewidencja księgowa, można, a nawet trzeba stosować uproszczenia, tj. uprawnienia wynikające z art. 4 ust. 4 Ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (tekst jednolity Dz. U. z 2009 r. Nr 152, poz. 1223). 
 „Jednostka może w ramach przyjętych zasad (polityki) rachunkowości stosować uproszczenia, jeżeli nie wywiera to istotnie ujemnego wpływu na realizację obowiązku określonego w ust. 1.” Warunkiem skorzystania z dopuszczonego ww. przepisem „przywileju” jest łączne spełnienie poniższych warunków:
1. Stosowane uproszczenia nie mogą wywierać istotnie ujemnego wpływu na jakość prezentowanych przez jednostkę sprawozdań finansowych. 
2. Treść dopuszczonych do stosowania w jednostce uproszczeń musi być zawarta w polityce (zasadach) rachunkowości.
3. Stosowane uproszczenia w ewidencji muszą pozostać w zgodzie z przepisami prawa.
Ustawa o rachunkowości uznaje za istotne takie informacje i zdarzenia, których pominięcie wywarłoby istotnie ujemny wpływ na obraz sytuacji majątkowej i finansowej oraz wynik finansowy jednostki. Przez „istotnie ujemny wpływ” należy rozumieć negatywny wpływ zastosowanych uproszczeń (wywarty poprzez pominięcie informacji i zdarzeń) na rzetelność, wiarygodność, jasność i przejrzystość danych finansowych prezentowanych w sprawozdawczości finansowej jednostki, jak również zgodność zapisów księgowych z faktyczną treścią operacji gospodarczych. Podkreślić należy, iż istotność informacji i zdarzeń należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdej jednostki, gdyż reasumując powyższe, poziom istotności należy odnosić w szczególności do wielkości zaprezentowanych w sprawozdaniach finansowych, na przykład do sumy bilansowej, wyniku finansowego, wartości środków trwałych bądź kapitałów własnych, a więc danych przypisanych i właściwych konkretnej jednostce. 
Zasada istotności, do której odnoszą się stosowane w jednostce uproszczenia, jako jedna z nadrzędnych zasad rachunkowości postrzegana może być jako:
• istotność określonych cech ilościowych, co odnosi wartość zastosowanych uproszczeń do konkretnych wielkości wynikających ze sprawozdań finansowych, np. sumy bilansowej bądź też wielkości określonych wartością bezwzględną (jeśli w relacji do wartości zawartych w sprawozdaniach jednostki jest ona znikoma), np. do 300 zł; do 3 500 zł, 
• istotność określonych cech jakościowych, odnosząca się do ewidencji zdarzeń, charakteru ewidencjonowanego zdarzenia bądź informacji jakie ona ze sobą niesie. 
Określenie poziomu istotności przy stosowanych uproszczeniach w ewidencji księgowej, powinno być dokonane, przy zachowaniu rozwagi, kierując się doświadczeniem oraz osądem osób odpowiedzialnych za wykonywanie obowiązków w zakresie rachunkowości (np. Głównych Księgowych). Należy jednocześnie podkreślić, iż przy stosowaniu uproszczeń należy rozpatrywać ich łączną wartość w odniesieniu do tego samego rodzaju operacji gospodarczych, asortymentu bądź elementów majątku, gdyż wartość pojedynczego składnika lub operacji gospodarczej może być niewielka natomiast ich łączna wartość może stanowić już istotny element z punktu widzenia działalności jednostki. 
Możliwość stosowania uproszczeń odnosi się w szczególności do zagadnień związanych ze stosowanymi przez jednostkę zasadami wyceny aktywów i pasywów, ustalania wyniku finansowego, ewidencji zdarzeń, przeprowadzenia inwentaryzacji. W praktyce działalności placówek oświatowych stosowane uproszczenia będą w głównej mierze dotyczyły:
• Nie rozliczania w czasie kosztów które ze względu na sposób finansowania niektórych zakupów powinny być rozliczane międzyokresowo. 
• Nie dokonywania na dzień bilansowy korekty zapisów na koncie „Zużycie materiałów i energii” o wartość części nie zużytych materiałów. 
• Ewidencji pozabilansowej zaangażowania i wykonania planu.
• Ewidencji przychodów i kosztów okresu sprawozdawczego, jeśli dokumenty potwierdzające ich zaistnienie wpłynęły do jednostki w następnym okresie sprawozdawczym. 
• Inwentaryzacji w formie potwierdzenia sald tzw. należności nieistotnych. 
• Inwentaryzacji w formie spisu z natury niektórych elementów środków trwałych.

Również w tak sformalizowanym aspekcie działalności jednostek sektora finansów publicznych, jakim jest ewidencja księgowa, można, a nawet trzeba stosować uproszczenia, tj. uprawnienia wynikające z art. 4 ust. 4 Ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (tekst jednolity Dz. U. z 2009 r. Nr 152, poz. 1223). 

 „Jednostka może w ramach przyjętych zasad (polityki) rachunkowości stosować uproszczenia, jeżeli nie wywiera to istotnie ujemnego wpływu na realizację obowiązku określonego w ust. 1.” Warunkiem skorzystania z dopuszczonego ww. przepisem „przywileju” jest łączne spełnienie poniższych warunków:

1. Stosowane uproszczenia nie mogą wywierać istotnie ujemnego wpływu na jakość prezentowanych przez jednostkę sprawozdań finansowych. 

2. Treść dopuszczonych do stosowania w jednostce uproszczeń musi być zawarta w polityce (zasadach) rachunkowości.

3. Stosowane uproszczenia w ewidencji muszą pozostać w zgodzie z przepisami prawa.

Ustawa o rachunkowości uznaje za istotne takie informacje i zdarzenia, których pominięcie wywarłoby istotnie ujemny wpływ na obraz sytuacji majątkowej i finansowej oraz wynik finansowy jednostki. Przez „istotnie ujemny wpływ” należy rozumieć negatywny wpływ zastosowanych uproszczeń (wywarty poprzez pominięcie informacji i zdarzeń) na rzetelność, wiarygodność, jasność i przejrzystość danych finansowych prezentowanych w sprawozdawczości finansowej jednostki, jak również zgodność zapisów księgowych z faktyczną treścią operacji gospodarczych. Podkreślić należy, iż istotność informacji i zdarzeń należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdej jednostki, gdyż reasumując powyższe, poziom istotności należy odnosić w szczególności do wielkości zaprezentowanych w sprawozdaniach finansowych, na przykład do sumy bilansowej, wyniku finansowego, wartości środków trwałych bądź kapitałów własnych, a więc danych przypisanych i właściwych konkretnej jednostce. 

Zasada istotności, do której odnoszą się stosowane w jednostce uproszczenia, jako jedna z nadrzędnych zasad rachunkowości postrzegana może być jako:

• istotność określonych cech ilościowych, co odnosi wartość zastosowanych uproszczeń do konkretnych wielkości wynikających ze sprawozdań finansowych, np. sumy bilansowej bądź też wielkości określonych wartością bezwzględną (jeśli w relacji do wartości zawartych w sprawozdaniach jednostki jest ona znikoma), np. do 300 zł; do 3 500 zł, 

• istotność określonych cech jakościowych, odnosząca się do ewidencji zdarzeń, charakteru ewidencjonowanego zdarzenia bądź informacji jakie ona ze sobą niesie. 

Określenie poziomu istotności przy stosowanych uproszczeniach w ewidencji księgowej, powinno być dokonane, przy zachowaniu rozwagi, kierując się doświadczeniem oraz osądem osób odpowiedzialnych za wykonywanie obowiązków w zakresie rachunkowości (np. Głównych Księgowych). Należy jednocześnie podkreślić, iż przy stosowaniu uproszczeń należy rozpatrywać ich łączną wartość w odniesieniu do tego samego rodzaju operacji gospodarczych, asortymentu bądź elementów majątku, gdyż wartość pojedynczego składnika lub operacji gospodarczej może być niewielka natomiast ich łączna wartość może stanowić już istotny element z punktu widzenia działalności jednostki. 

Możliwość stosowania uproszczeń odnosi się w szczególności do zagadnień związanych ze stosowanymi przez jednostkę zasadami wyceny aktywów i pasywów, ustalania wyniku finansowego, ewidencji zdarzeń, przeprowadzenia inwentaryzacji. W praktyce działalności placówek oświatowych stosowane uproszczenia będą w głównej mierze dotyczyły:

• Nie rozliczania w czasie kosztów które ze względu na sposób finansowania niektórych zakupów powinny być rozliczane międzyokresowo. 

• Nie dokonywania na dzień bilansowy korekty zapisów na koncie „Zużycie materiałów i energii” o wartość części nie zużytych materiałów. 

• Ewidencji pozabilansowej zaangażowania i wykonania planu.

• Ewidencji przychodów i kosztów okresu sprawozdawczego, jeśli dokumenty potwierdzające ich zaistnienie wpłynęły do jednostki w następnym okresie sprawozdawczym. 

• Inwentaryzacji w formie potwierdzenia sald tzw. należności nieistotnych. 

• Inwentaryzacji w formie spisu z natury niektórych elementów środków trwałych.

Paweł Boligłowa

Zapraszamy do dyskusji na temat artykułu na naszym facebooku


Dodaj komentarz

Nie możesz pisać komentarzy zanim się nie zalogujesz.. Logowanie tutaj.

Komentarze

Nikt nie skomentował jeszcze tej strony

Subskrybuj komentarze przez RSS na tej stronie | RSS dla wszystkich komentarzy

Zadaj pytanie

x

Zapisz się na newsletter

x