Grupa Eko-Tur Instytut Kształceni Eko-Tur Doradztwo Prawne Eko-Tur Baza Nauczycieli Edurada PrimoPsyche
powrót

Jesteś tutaj: Strona główna \ Biblioteka pedagogiczna \ WEBQUEST- metoda projektów uczniowskich

WEBQUEST- metoda projektów uczniowskich

09:06 22-06-2020

Dla kogo: Dyrektorzy , Nauczyciele

Kategoria: Dydaktyka , Dobre praktyki

W poprzednim artykule rozmawiałam z Państwem o nauczaniu hybrydowym, dzisiaj chciałabym oswoić termin Webquest, który określa metodę opracowaną w 1995 roku, kiedy usługi internetowe WWW dopiero zaczynały się upowszechniać.

Obserwując sytuację epidemiologiczną i biorąc pod uwagę tempo wygaszania epidemii, mamy świadomość, że coraz bardziej realny staje się scenariusz powrotu od września nauczania on-line.

- To nic trudnego -  powiedzą jedni- robimy to od marca.

- To przerażające- powiedzą rodzice i uczniowie, pozbawieni kontaktów w przestrzeni murów szkoły.

W rezultacie, niezależnie od tych krańcowych opinii, zastanówmy się, jak usprawnić ten proces nauczania z wykorzystaniem technik i metod kształcenia na odległość.

Z raportu Pauliny Sobiesiak-Penszko i Filipa Pazderskiego „Dyrektorzy do zadań specjalnych – edukacja zdalna w czasach pandemii” wynika, że w większości badanych szkół nauczyciele korzystają z szeregu rozwiązań i narzędzi do zdalnego nauczania, a tylko 1% nauczycieli nie korzysta z żadnych narzędzi do prowadzenia zdalnych lekcji. Niepokoi natomiast fakt, że tylko 2% nauczycieli korzysta z narzędzi do pracy projektowej.

Warto zatem przypomnieć o metodzie posiadającej format projektu edukacyjnego, czyli o metodzie webquestu. To, co jest w tej metodzie niezwykle cenne, to to, że  zorientowana jest na budowanie wiedzy przez uczniów w oparciu o samodzielne poszukiwanie, porządkowanie i selekcjonowanie informacji, pochodzących w założeniu przede wszystkim z Internetu. Jak wspomniałam, WebQuest, jest  odmianą projektu edukacyjnego kształtującego jednocześnie umiejętności badawcze, współpracę w zespole, komunikację, zarządzanie czasem, umiejętności prezentowania efektów swojej pracy. 

Metoda WebQuest opiera się na dwóch najnowszych teoriach nauczania: konstruktywizmie i konektywizmie. Pozwolę sobie przypomnieć te dwa terminy.

Konstruktywizm głosi, że wiedzy nie da się przekazać. Musi zostać zbudowana przez struktury mózgowe w oparciu o docierające doń informacje. Dlatego najefektywniejszą metodą dydaktyczną jest nauczanie problemowe, czyli inspirowanie uczniów do samodzielnego prowadzenia analiz i prac badawczych z wykorzystaniem różnych źródeł informacji.

Konektywizm natomiast podkreśla, że część posiadanej wiedzy może być zlokalizowana poza nami, w rozmaitych źródłach (np. podręczniki, bazy danych, sieć internetowa). Czynność łączenia się z określonym źródłem wiedzy uruchamia w naszym mózgu proces uczenia. W tym aspekcie kluczem do przyswajania wiedzy staje się znajomość jej źródeł, czyli orientacja, gdzie znajdują się potrzebne nam informacje i w jaki sposób możemy do nich dotrzeć

Schemat WebQuestu opiera się na stałym zestawie ogniw, który podczas planowania WebQuestu dla uczniów pomaga nauczycielom ustrzec się braków konstrukcyjnych, zaś podczas realizacji - pomaga i nauczycielom, i uczniom identyfikować aktualny stan zaawansowania przedsięwzięcia.

WebQuest składa się z kilku elementów:

Temat (sformułowanie problemowego tematu dla uczniów)

Wprowadzenie (wprowadzenie uczniów w tematykę, zaciekawienie i zmotywowanie do pracy; tu formułuje się cele i spodziewane efekty). Na tym etapie pedagog przedstawia problem do rozwiązania oraz jego tło i kontekst sytuacyjny. Wymienione zagadnienia muszą być opisane przejrzyście, by uczniowie mogli wyobrazić je sobie i wczuć się w przypisane im role (np.: Ja i moja kariera za lat 15).

Zadanie (zadanie lub zadania problemowe stanowiące zasadniczą treść merytoryczną WebQuestu; informuje uczniów, co i w jakiej formie będą robić). W tej części kwestionariusza nauczyciel stawia przed uczniami konkretny problem oraz określa sposób, w jaki powinni go rozwiązać (np.: przedstawcie kierunki i możliwości Waszego dalszego rozwoju; przygotujcie stronę internetową, na podstawie której każdy z Was będzie mógł zaplanować własną ścieżkę rozwoju zawodowego.

Zagadnienia powinny także wzbudzać zainteresowanie i angażować emocjonalnie. Zaleca się rozbicie zadania na mniejsze elementy, które pozwolą realizatorom wcielić się w rozmaite role i przeanalizować temat z ich perspektywy. Można to osiągnąć dzieląc uczniów na zespoły zajmujące się określonymi aspektami zagadnienia (np.: zawodowcy zbiorą informację o funkcjonujących zakładach pracy; ekolodzy przeanalizują, czy zakłady pracy nie zatruwają środowiska naturalnego ; dziennikarze zaprezentują wyniki ankiet i wywiadów z absolwentami szkoły; naukowcy zaprezentują produkty i usługi skierowane do ludności…

Cz. II artykułu już w najbliższą środę… Zapraszamy.

Anna Dudek-Janiszewska

Zapraszamy do dyskusji na temat artykułu na naszym facebooku


Dodaj komentarz

Nie możesz pisać komentarzy zanim się nie zalogujesz.. Logowanie tutaj.

Komentarze

Nikt nie skomentował jeszcze tej strony

Subskrybuj komentarze przez RSS na tej stronie | RSS dla wszystkich komentarzy

Zadaj pytanie

x

Zapisz się na newsletter

x